Category: Dzieci żółtej gwiazdy

Bezduszność wojny widziana oczami dzieci

Historia, która pisała się sama

Dzieci żółtej gwiazdy” (https://www.taniaksiazka.pl/powietrze-ktorym-oddychasz-frances-de-pontes-peebles-p-1353198.html) to fabularyzowana opowieść o dwóch braciach – Jacobe i Moise – którzy pragną za wszelką cenę odnaleźć swoich rodziców. Wraz z wybuchem II wojny światowej zostali oddani pod opiekę ciotce, która zajmuje się nimi w Paryżu. Do rodziny, co jakiś czas, przychodzą listy od małżeństwa, są jednak zdawkowe, nie mówią nic konkretnego. Z ich stempli można jedynie wywnioskować, że cały czas słane są z południa kraju. Pewnego dnia, w wyniku nasilenia działań anty-żydowskich w stolicy Francji, dwaj chłopcy zostają zamknięci w więzieniu w samym sercu stolicy. Właśnie wtedy decydują się uciec i poszukać swoich rodziców na własną rękę. Nie mają już przecież nic do stracenia.

Młodzieńcy nie zdają sobie sprawy w jak niebezpieczną podróż się wybierają. Nie tylko dla nich, ale też, a może przede wszystkim, dla ludzi, którzy pomagają im z dobroci serca. Chłopcy od razu budzą sympatię czytelnika i chociaż od razu wybija się ich naiwność i bardzo zdawkowe rozumienie zasad wojennych, to natychmiast im to wybaczamy, przecież są jeszcze tacy młodzi i niewinni. Nie do końca rozumieją co się dzieje, a swoje sądy wydają na podstawie obserwacji, które najczęściej przybierają postać czarno-białą: Niemcy są źli, Francuzi są dobrzy, wojna jest zła, moja rodzina musi być dobra. Autor w bardzo dobry sposób pokazał okrucieństwo oczami dziecka, które do tej pory wiodło szczęśliwe i beztroskie dzieciństwo.

Świat dorosłych jest bez sensu

Jacob i Moise nie rozumieją większości działań, których podejmują się dorośli i poddają w wątpliwość ich mądrość, a także racjonalność zachowań. Są również za mali, by rozumieć aluzje, które bardzo często są rzucane w ich stronę – nikt nie ma serca mówić im wprost o tym, co się dzieje i jakie mogą być konsekwencje pewnych zachowań. Chłopcy nie rozumieją terminu getto, nie wiedzą, lub zdają się nie rozumieć, koncepcji obozów koncentracyjnych. Jedyne, co mają to obrazy, z którymi się zmagają, które sami sobie wzajemnie tłumaczą, nie do końca znajdując im kontekst, bardziej katalogując jako złe, okrutne, dziwne, niezrozumiałe. Cały czas wierzą, że nie będą musieli rozumieć sami, ponieważ jak tylko spotkają mamę i tatę, to oni im wszystko dokładnie wytłumaczą.

Opowieść o dwóch braciach jest przedstawieniem zmagań, z jakimi ludność cywilna musiała się zmierzyć podczas wojny. To również uniwersalna historia o pielęgnacji podstawowych wartości, które są niezłomne i niemożliwe do odebrania. Zakończenie pozostawi czytelnika w dużym zdumieniu i wywoła sporą refleksję.

Szkoła zdjęcie utworzone przez Racool_studio - pl.freepik.com